~[Blood] snow from my lonely cosmo~

  จากที่เพื่อนๆรู้ว่า ชีวิตของข้าพเจ้า...เด็กม.ปลายสายวิทย์ ที่ได้เกรดเฉลี่ยสามจุดเก้ากว่าๆ(ไม่รู้ได้มาได้ไง)กำลังลุ้นรอผลแอดมิดชันส์ที่เปรียบเสมือนอนาคตทั้งชีวิตเลยก็ว่าได้...ในที่สุด หลังจากตั้งหน้าตั้งตาอ่าน หนังสือ(ที่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ก็เป็นการยากที่จะยัดเข้าสมองเล็กๆนี้ได้)

            ตามกำหนดการเดิมที่ว่าจะประกาศผลแอดมิดชันส์ในวันที่ 9 พ.ค. ทาง สกอ.ได้เลื่อนเวลาประกาศเร็วขึ้นเป็นวันที่ 4 พ.ค. เวลาประมาณสองทุ่ม.......ซึ่งเป็นเวลาที่ข้าพเจ้ากำลังไปเดินช็อปปิ้งอย่างสบายอารมณ์ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะว่าข้าน้อยได้ส่ง sms ไปขอรับผลแอดมิดชันส์ทางมือถือน่ะสิ มันถึงได้เดินเล่นหน้าตาเฉย  หุหุ แต่ก็เหมือนแกล้ง+เป็นความผิดของเราเองที่เมื่อข้อความผลแอดส่งมาเข้ามือถือ....ตรูดันทะลึ่งไป กดลบ!!!!!!    โอ มาย  อาเธน่า  แทบอยากจะชักตายอยู่ตรงนั้นเลยอ่ะ ให้ตายสิ ทำไมตรูถึงได้ซุ่มซ่ามแบบนี้ วะ TT

      พอกลับมาถึงบ้านเลยรีบตรงรี่เข้าไปเปิดคอมพ์(รีบขนาดยังไม่ถอดรองเท้า เหอๆ)  เปิดเว็บ สกอ.ที่จำได้จน ขึ้นใจ-.-    แล้วคีย์รหัส(อยากจะบอกว่าตอนนั้นมือสั่น แถมเหงื่อออกอีกต่างหาก ซึ่งเป็นอาการเฉพาะของคนที่

กำลังลุ้นว่าจะได้ไปสิงสถิตอยู่มหาลัยไหน) แล้วทันทีที่ผลแอดปรากฏขึ้นบนหน้า 

แม่เจ้าโว้ยย  ถ้าที่นี่เป็นคอนเสิร์ตหรือที่ที่ส่งเสียงดังได้ ตรูคงจะร้องตะโกนไปเรียบร้อยแล้ว ด้วยสาเหตุที่ว่า

ข้าพเจ้าเอนท์ติดแล้วค้าบบบ ท่านผู้อ่านทุกท่านนน  ไอ้แป้งสมองกลวงมีที่เรียนแล้วครับบบบ

เป็นอันดับหนึ่งที่ข้าพเจ้าเลือกในการสมัคร(ลืมบอกไปว่าคะแนนข้าพเจ้าประมาณหกพันเจ็ดร้อยกว่าๆ)

มันคือ............................

คือ.....................................

มันคือ................................(จะคืออีกนานไม๊เนี่ย เด๋วคนอื่นเค้าได้ถีบออกนอกจอกันพอดี เหอๆ)

.....คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล...................................

ดีใจโว้ยยยย ตรูได้เป็นลูกมหิดลแล้วโว้ยยยยย......ได้เลือดสีน้ำเงินแล้ววววว

หลังจากรู้ผล ข้าพเจ้าก็เสียเวลาไปประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงในการโทรรายงานวงศาคณาญาติให้รับรู้-.- เหอๆ

.....เวลาเกือบสองปีที่ตั้งใจเรียน แล้วก็ทุ่มสุดตัวแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน ผลที่ออกมาเป็นที่น่าภูมิใจสำหรับเรา

ขอบคุณพี่ฟู มังกรซัง แล้วก็อีกหลายๆคนที่เป็นกำลังใจให้ข้าพเจ้าเสมอมา ขอบคุณมากๆเลย

วันนี้มีเรื่องมาคุยแค่นี้ล่ะครับ เจอกันใหม่คราวหน้า

ป.ล.1ขอบคุณพี่ฟูซัง^^ ขอให้สวยๆรวยๆเก่งๆนะค้าบบ  รับปริญญาแล้วโทรมาบอกด้วยนะ จะไปหา

ป.ล. 2 ขอให้ติดหมอรามาสมใจนะจ้า มังกรซัง แล้วพี่จะรอเน้อ^^

edit @ 6 May 2008 13:33:31 by Hyoga

ตอน สัญญาณ

                “บอกเหตุผลมาเดี๋ยวนี้!!! ทำไมพี่ต้องมากับพวกนายด้วย!!! หา!!!”เสียงไม่สบอารมณ์ดังขึ้นจากร่างสูงที่อยู่ในอารมณ์โกรธ ใบหน้าของเด็กหนุ่มอายุสิบห้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ  ก็จะเพราะอะไร ถ้าไม่ใช่น้องชายตัวดีของเขาที่ลากเขาออกมาตากแดดตากลมพร้อมๆกับเพื่อนงี่เง่าอีกสามคน  “โธ่ พี่ฮะ อากาศดีๆแบบนี้ไม่ออกมาเดินเล่นแล้วจะทำอะไรล่ะครับ พี่อิคกิล่ะก็” เสียงใสแจ๋วของน้องชายสุดที่รักตอบกลับมาอย่างทันควัน   มือทั้งสองของอันโดรเมดาชุน ทั้งผลักและดึงผู้พี่ให้เดินไปด้วยกัน ยังกับกลัวว่าเขาจะแอบหนีไปไหนอีก 

             “จะว่าไปที่ตลาดนี่ก็ครึกครื้นไม่เบานะ มีของกินเพียบเลย....นั่นก็น่ากิน โน่นก็ด้วย แล้วยังนั่นอีก  นี่ชิริว นายว่า เค้าจะยอมให้ฉันชิมดูซักคำสองคำไหม”ตรงข้ามกับอิคกิ  ใบหน้าของเซย์ย่าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เจ้าตัวกำลังง่วนอยู่กับการสนใจอาหารนานาชนิดที่วางขายอยู่ตามท้องตลาด  “เซย์ย่า ของเค้ามีไว้ขายนะ ไปขอเค้ากินเฉยๆ ใครเค้าจะยกให้นาย ถามอะไรประสาทๆ ...ว่ามะเฮียวกะ...” ร่างผมสีเขียวส่ายหน้าอย่างปลงๆกับความคิดของเพื่อนสนิท พร้อมกับหันไปขอความคิดเห็นจากเพื่อนอีกคน แต่สิ่งที่ดราก้อนเซนต์ได้กลับมามีเพียง   ความเงียบ   ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของผู้ที่ถูกถาม ใบหน้าของซิกนัสเฮียวกะบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน ดวงตาสีฟ้าใสเหม่อลอยไปไกล   ก่อนที่จะต้องสะดุ้งสุดตัวเพราะเสียงเรียกของเปกาซัสตัวแสบ “ซิกนัสเฮียวกะ นอร์ทเทิร์นครอส   บรอนด์เซนต์แห่งอาเธน่า!!!!  ถ้าได้ยินที่ข้าพูด กรุณาตอบกลับด้วย!!!!”  “ซะ....เซย์ย่า....”สติของเฮียวกะถูกกระชากกลับมาอยู่กับปัจจุบันอีกครา พร้อมๆกับใบหน้าที่ตื่นตระหนก “เป็นอะไรของนาย เฮียวกะ เหม่อลอยตั้งแต่เมื่อตะกี๊แล้ว นายนี่ไม่ไหวเลยนะ อากาศดีๆแบบนี้ยังจะทำหน้ายังกับแบกโลกไว้ทั้งใบอยู่อีก หรือว่า......นาย.......คิดถึงใครอยู่รึไง”เสียงกวนประสาทของเด็กหนุ่ม ไม่เพียงแต่จะทำให้เทอร์โมมิเตอร์ระดับอารมณ์ในสมองของซิกนัสแตก แต่ยังทำให้ร่างผมสีทองต้องสะดุ้งเฮือกกับคำถามที่เพื่อนซี้หยอดทิ้งท้าย   “ปละ....เปล่า ไม่มีอะไร เลิกยุ่งเรื่องคนอื่นซักทีได้ไหม เซย์ย่า  จะไปไหนก็ไป คนกำลังอารมณ์ไม่ดี”ซิกนัสตอบกลับไปอย่างฉุนเฉียว   พลางเดินห่างออกไป   “ดะ เดี๋ยวสิฮะ เฮียวกะ  รอผมก่อน!!”ยังไม่ทันขาดคำ อันโดรเมดาเซนต์ก็วิ่งตามอีกฝ่ายไป  “ฮะ เฮ้ย ชุน  รอด้วย เซย์ย่า  มานี่เลยนาย!!!”ชิริวดึงร่างของเปกาซัสให้ตามทั้งสองไป    “ไอ้เฮียวกะมันไปกินรังแตนที่ไหนมา (วะ) ชิริว คนเค้าถามดีๆก็ดันตะคอกกลับมายังงั้นอ่ะ”   “ถ้านายมีสมองล่ะก็ คงรู้ว่านั่นไม่ใช่คำถามที่ดีเท่าไหร่หรอกนะ เซย์ย่า แล้วก็ ไอ้คำถามทิ้งท้ายของนายน่ะ ดีแค่ไหนแล้วที่หมอนั่นไม่จับนายยัดเข้าโลงน้ำแข็ง เฮ้อออ”

          “ โว้ยย แล้วไอ้พวกเด็กบ้านั่นมันไปมุดหัวอยู่ที่ไหน(ฟะ)”เสียงไม่สบอารมณ์ดังขึ้นพร้อมๆกับหมัดหนึ่งหมัดที่เล่นเอาวิหารอารีเอษร้าวไปแถบหนึ่ง  “ใจเย็นๆหน่อยได้ไม๊ ไอโอเรีย  ถ้าวิหารฉันพัง นายได้ไปลอยเคว้งอยู่กลางทะเลแน่ ”    “จะให้ฉันใจเย็นในเวลาแบบนี้เนี่ยนะมู!!  ก็ไอ้พวกเด็ก “งี่เง่า” ไม่รู้หายไปไหนกันหมด แล้วจะให้ฉันทำหน้าสบายใจได้ไง”เสียงตะโกนของราชสีห์หนุ่มตอบกลับมาทันควัน ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏความไม่สบายใจอย่างมาก   “หึหึหึ  ใจเย็นๆหน่อยน่า ไอโอเรีย  กะอีแค่เด็กห้าคน  อย่าบอกนะว่านายไม่มีปัญญาหาเจอ”สกอร์เปี้ยนเซนต์พูดแทรกขึ้นมา  “นาย  พูดยังงี้มีแผนอะไร มิโร่”  “หึหึหึ จะล่อหนูออกมา ก็ต้องใช้เนย หึหึ”   “ดูท่าจะเพี้ยนไปอีกคน คามิว ระวังมันหน่อยก็ดีนะ”ไอโอรอสส่ายหัวอย่างปลงๆ   “ใครว่าฉันเพี้ยน  รอส  ฉันบอกแล้วไงว่ามีแผนดีๆ อย่าพึ่งขัดกันไม่ได้รึไง”  “ยังไม่ได้ขัด จะพูดก็พูดไป เร็วๆยิ่งดี ก่อนวิหารอารีเอษจะพังลงเพราะหมัดของน้องฉัน”  “ก็บอกแล้ว  จะล่อหนูออกมาก็ต้องใช้เนย  จะล่อเสือต้องใช้เนื้อ  จะล่อบรอนด์เซนต์ก็ต้องใช้...”    “ของกิน??”   “ไม่ใช่โว้ยยย  จะล่อบรอนด์เซนต์ก็ต้องใช้...”  “ใช้อะไรล่ะ”ไลบร้าโดโกและเวอร์โกชากะถามขึ้นพร้อมกัน  “ก็ต้องใช้...”

  วันนี้กลับมาอัพบลอคแก้เซ็ง ขั้นรายการฟิคไว้ชั่วครู่ หุหุ  วันนี้ข้าพเจ้าจะมาเปิดโปงถึงสาเหตุที่ชื่นชอบในตัวเป็ดน้ำแข็งเฮียวคุง เอิ้กๆ จำได้ว่าตอนนั้นเป็นช่วงที่เราอยู่ ม.2 (ย้อนกลับไป 4 ปีกว่าๆ) วันนั้นกลับมาจากที่เรียนพิเศษประมาณทุ่มครึ่งเห็นจะได้ พอกลับมาถึงวบ้านเห็นน้องนั่งดูทีวีอยู่(พอดีบ้านเราติดทรูวิชชันส์) ก็เลยเข้าไปถามว่าดูเรื่องอะไร  น้องเราไม่ตอบ ( สมาธิดีโคตร-*-)  เราก็เลย...นะ ฉวยรีโมตขึ้นมากดดูรายการ แล้วสิ่งที่ปรากฏหน้าเราก็คือ....

คือ....ภาษาอังกฤษสองคำที่อ่านได้ใจความว่า saint seiya....เงยหน้าขึ้นมองภาพก็เห็นเด็กผู้ชายผมสีน้ำเงิน เข้มกระโดดลงมาในเวทีกาแลคเชี่ยนวอร์.....อิคกิคุงนั่นเอง หุหุ  ตอนแรกที่เราดูก็คือตอนที่อิคกิบุกมาชิงโกลด์ คลอธ แล้วทันใดนั้นเอง จะเรียกว่าอะไรดลใจก็ไม่รู้(เว่อไปเจ๊ๆ) เราก็เห็นเด็กอีกคน คนนี้น่ารักกว่าคนแรก(ความรู้สึกส่วนตัว ห้ามลอกเลียนแบบ)  เด็กหนุ่มผมสีเขียวสดกับหน้าตาที่ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นผู้ชาย เอิ้กๆ ตอนนั้นที่เรารู้สึกก็คือ เด็กคนนี้น่าร้ากกกกกกก น่าร้ากที่สุดในโลกเลยอ่ะ และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เราก็เริ่มขุดฟิคและsearch หาอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ และด้วยความบ้าคลั่งนี้เองที่ติดมาถึงปัจจุบัน เพียงแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือ

ตัวละครโปรด....เรารู้สึกว่าดูไปดูมา ชุนจังจะอ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ เหอๆ (แต่ตอนนี้ก็ยังชอบชุนจังอยู่นะ) แล้วไม่รู้เป็นอะไร สายตาเริ่มมองไปที่เด็กอีกคนที่อยู่ในกลุ่มด้วยกัน.....เฮียวคุงนั่นเอง...หุหุ  ไม่รู้อะไรมาทำให้เราเปลี่ยนจากชอบชุนมาเป็นเฮียวนะ  ส่วนหนึ่งอาจจะมาจากที่ว่าเราชอบสีฟ้ามากถึงมากที่สุด แล้วตาท่านเฮียวก็ช่างสวยเหลือเกิน พร้อมกับบุคลิกของพี่ท่านที่ เก๊กได้ทุกสถานการณ์-*-  จะหลุดมาดนิดหน่อยตอนเจอมิวๆก็แค่นั้นแหละ(ไม่หน่อยเลยนะนั้น  หลุดมาดแทบทุกตอน เอาเหอะๆ)  ไม่รู้เราบ้าไอ้หมอนี่ไปได้ไง ...ขี้เก๊ก ใจร้อนไม่เหมาะกะเซนต์น้ำแข็งสักกะนิด....ติดแม่....ติดจารย์.......แต่ไม่รู้สิ....ทุกครั้งที่มองตัวละครตัวนี้แล้วรู้สึกอบอุ่นยัง ไงไม่รู้อ่ะ.......อบอุ่นแบบลึกๆอ่ะ(เว่อไปมั๊ง) แบบว่า เฮียวกะเหมือนมีสองบุคลิกในตัวเองอ่ะ....ด้านนึงเป็นเซนต์ น้ำแข็งที่ต้องสุขุมเยือกเย็นอยู่เสมอ....ส่วนอีกด้านก็เป็นคนที่ทำให้คนอื่นหัวเราะได้เสมอ....และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ ข้าพเจ้าชื่นชอบในตัวหมอนี่จนถึงปัจจุบัน

        .....มีอีกเรื่องที่จะประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน  วันที่ 4 เมษายนและ 7 เมษายนจะเป้นวันที่คะแนนเอเน็ตโอ เน็ตออก.....เป้นวันที่แทบจะสำคัญสำหรับเรามากที่สุดในชีวิต.....เรียกได้ว่า ไม่รู้ว่าคืนวันที่ 3 กะ 6 จะนอนหลับ ไหม...แต่ก็นะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด whatever wil be ,will be

      วันนี้ก็มีเรื่องมาป่าวประกาศเพียงเท่านี้แหละคร้าบบ เจอกันครั้งหน้าจะเอาฟิค wishing มาลง เอิ้กๆ

ป.ล.1 พี่ฟูซัง HBD ย้อนหลังนะครับผม^^ ขอให้มีความสุขมากๆนะฮะ รับปริญญาเมื่อไหร่ส่งรูปมาให้ดูด้วย แล้ว

ก็อย่าลืมแต่งฟิคให้น๊า(ดูมันน)

ป.ล. 2 นั่งปั่นฟิคไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย เพราะเริ่มจะหัวตื้อแล้ว คิดไม่ออก-*-

ป.ล.3 ถึง 6/13 ทุกคน เราเป็นเพื่อนกันเสมอ คิดถึงพวกแกทุกคนนะ

edit @ 3 Apr 2008 22:29:08 by Hyoga

edit @ 3 Apr 2008 22:35:22 by Hyoga