~[Blood] snow from my lonely cosmo~

 

 

วันนี้ขอมาบ่นเต็มที่กับความรู้สึกมากมายที่จุกจนไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตต่อไป-.-

 เพราะฉะนั้นถ้าคุณไม่อยากจะมีอารมณ์ที่ sad ไปด้วยกันกับคนเขียน ได้โปรดปิดหน้าต่างนี้ไปทันทีนะ

 มันออกจะมั่วๆหน่อยนะ เพราะตอนนี้คนเขียนก็รู้สึกสับสนไปหมดแล้ว เอิ้กๆ

 มาเริ่มกันเลยนะกับปัญหาที่หนักหนาสาหัสเอาการ...การเรียน....

ตอนนี้ก็ถือว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรมากกับเรื่องเกรด  แต่ที่ทำให้นอนไม่หลับติดต่อกันหลายคืน คือ....อารมณ์

ใช่...เรายอมรับว่าเราเป็นคนที่ไม่มีเหตุผล  ยอมรับว่าเป็นคนที่ใช้อารมณ์เป็นส่วนใหญ่  แต่บางครั้งมันก็เกินไปที่จะยอมรับเหตุผลซึ่งตนไม่เห็นด้วยเลยแม้แต่น้อย...

คงต้องย้อนกลับไปสองปีก่อนได้....มาตอนนี้ก็รู้สึกแล้วล่ะว่า ตัวเองเลือกคณะผิด....

ใช่ ผิดอย่างรุนแรงด้วย...

ทั้งๆที่รู้ รู้อยู่แต่แรกว่าชอบภาษา รู้ว่าตัวเองไม่น่าจะไปไหวกับการเรียนในสายวิทยาศาสตร์...แต่คงเป็นเพราะความใจอ่อน และอยากทำตัวเป็นเด็กดีจนอดไม่ได้ที่จะนึกหมั่นไส้ตัวเองอยู่เล็กๆ

ปรึกษาหลายคน แล้วก็ได้คำตอบที่หลากหลาย...

เก็บมาคิดบ่อยครั้ง  และไม่นึกเสียดายเวลาถ้าจะออกไปเลือกคณะใหม่...

แต่มันติดอยู่ที่ประโยคสั้นๆ...

ไม่อยาก ทำให้คนรอบข้างต้องผิดหวังไปมากกว่านี้

เจ็บมาก ตั้งแต่ตอนที่สอบไม่ติดหมอเพียงเพราะพลาดฟิสิกส์ไปสองคะแนน...

เจ็บยิ่งกว่านั้น เมื่อไม่ได้รับแม้แต่คำปลอบโยนใดๆเมื่อได้คะแนนเอเน็ตอังกฤษเกือบแปดสิบ...

แต่คงจะเจ็บมากที่สุด...เมื่อรู้ว่าตนทำลายความหวังของคนรอบข้าง....

อยากร้องไห้นะ...อยากได้ใครซักคนมาอยู่ข้างๆแล้วบอกว่าไม่เป็นไร............

รู้ว่าบางทีตัวเองก็อ่อนแอเกินไป...

บางทีก็แอบร้องไห้คนเดียว พยายามทำตัวให้ร่าเริงเมื่ออยู่กับเพื่อนๆ....

แต่มันก็มาถึงขีดสุดของการอดทนแล้ว...

เคยคิด ว่าถ้าตัวเองหายตัวไป อะไรๆมันจะดีกว่านี้ไหม

ยอมรับ ว่าบางทีก็คิดมากเกินจนเรียกว่าจะเป็นบ้า...

ปวดหัว นอนไม่หลับ เครียด เครียดจนไม่รู้จะทำยังไงต่อไปกับชีวิต

แอบงงกับตัวเองเหมือนกันว่าวันหนึ่งอาจจะต้องถูกส่งเข้าโรงบาลบ้า....

พยายามหาทางออกที่ระบายอารมณ์ เล่นเกม ดูหนัง ฟังเพลง ไปเที่ยวกับเพื่อน.... ก็ทำให้อะไรๆดีขึ้นบ้าง

  ขอบคุณเพื่อนๆที่อยู่ข้างๆมากนะ^^

หลายๆคนบอกว่ามีอะไรก็ให้ปรึกษาได้....แต่โทรไปก็ได้ยินแต่คำพูดที่ว่า หัดทำตัวให้มันเข้มแข็งหน่อยได้ไหม

แล้วจะโทรไปทำไม ถ้าโทรไปแล้วได้คำตอบแบบนี้...

โทรไป แล้วก็ทำให้เขาเครียดไปกับเราด้วย

สู้เก็บไว้คนเดียวจะดีกว่าไหม....

แอบอิจฉาเพื่อนอีกหลายคน ที่เลือกได้ว่าอยากเรียนอะไร

แอบอิจฉา...ที่มันบอกว่ามีความสุขกับการเรียน....

ก็ไม่ถึงกับว่าเกลียดการเรียนตอนนี้หรอกนะ  แต่บางครั้งมันรู้สึกว่าหัวไม่ถึง  รู้สึกว่าทรมานกับบางวิชาเหลือเกิน

 

 

ขอโทษอีกครั้ง ที่ทำให้คนอ่านรู้สึก fail ไปกับเราด้วย แต่เราไม่รู้จะทำยังไงกับอารมณ์บ้าๆแบบนี้แล้ว

แล้วก็ขอบคุณ สำหรับอีกหลายๆคนที่คอยอยู่เคียงข้างเด็กคนนี้เสมอมา

เจอกันคราวหน้า หวังว่าตัวเองจะรู้สึกดีขึ้นกว่านี้

ป.ล. ได้ข่าวว่า อาทิตย์หน้าสอบ balance and thermodynamics-*-

 

 

 

 

edit @ 31 Dec 2009 00:03:56 by Hyoga

 ประกาศ ประกาศ เนื่องจากช่วงนี้คือช่วงแห่งการปิดเทอมอันแสนสุข ถ้าไม่นับเรื่องอากาศร้อนไปนิด-*-

ในวันนี้มีสองเรื่องจะมาประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

เรื่องแรก...หลังจากการตรากตรำ ทรมาน โดนโขกสับ และอีกสารพัดที่ได้ผจญ...กับหนึ่งปีที่ผ่านมาในนามของนักศึกษา

แน่นอน นอกเหนือจากสิ่งเลวร้าย ย่อมมีทั้งมิตรภาพ ความสนุกสนาน เสียงหัวเราะ น้ำตา และหลายๆสิ่งที่เราได้รับ  จากวันนั้นถึงวันนี้ เรารู้สึกว่า เราเติบโตขึ้น  และมองโลกในมุมมองที่เปลี่ยนแปลงไป 

ณ เวลานี้ ทุกสิ่งทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เราจะกลายเป็นนักศึกษาปีสอง(พูดให้ถูกก็คือ จะแก่ขึ้นอีกปี แงๆ TT TT)

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราเชื่อว่าความทรงจำดีๆของหนึ่งปีที่ผ่านมาจะไม่จางหายไปตามกาลเวลา 

ขอบคุณศาลายา...สำหรับความอบอุ่น มิตรภาพ ความทรงจำ และทุกสิ่งทุกอย่าง

ขอบคุณ เพื่อนๆ...สำหรับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คราบน้ำตา และความรู้สึกดีๆที่มีให้

ขอบคุณ อาจารย์ทุกท่าน...ที่พยายามยัดความรู้มากมายเข้าสมองเด็กคนนี้ -.-

และที่ลืมไม่ได้...ขอบคุณตัวเอง...ที่เลือกเดินในเส้นทางนี้

กาลเวลาผ่านไปแล้วไม่หวนคืน  สายน้ำไม่มีวันไหลย้อนกลับ แต่ "นาฬิกาทราย"ในใจดวงนี้จะพลิกกลับเสมอ เพื่อให้ความทรงจำเหล่านั้นย้อนกลับมา

 

 

คำเตือนๆ....กำลังเปลี่ยนโหมด

เปลี่ยนโหมดเรียบร้อย....

เรื่องที่สอง....เนื่องจากตอนนี้นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บ้าน ไม่มีอะไรทำ เลยไปปัดฝุ่นฝีมือตัวเอง จับปากกา และลงมือเขียนแฟนฟิคเซย์ย่าเป็นภาษาอังกฤษ เป็นเรื่องที่สองของชีวิต

อิอิ ยังไงก็ยังบ้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

วันนี้เลยเอามาลงในบลอค  เผื่อแผ่(หรือ ประจาน?) ให้ทุกคนได้อ่าน

ยังไงก็พยายามอ่านให้เข้าใจแล้วกันนะ เอิ้กๆ  เพราะคนเขียนก็ไม่ได้เก่งอังกฤษเลิศเลออะไร(ถึงจะโดนคนอื่นรอบข้างเขกหัวอยู่ทุกทีที่พูดเรื่องนี้ก็เหอะ-*-)

I do Not own Saintseiya

 

Feeling or Duty

 

            “The saints’ duty is to protect Goddess Athena,remember?” The emotionless voice from someone who stands in front of me gets through my ears.His dark blue eyes stared at me for a long time.

           

            “I know…master.”I  answered it slowly.

           

            “But…”

               

             “Hmm?”

            “na..nothing…master…nothing.”I closed my eyes, feel foolish for the question that is still in my heart.

            He won’t be pleasure if I asked something like that stupid question!           

             But…If something like that really happen…what will I do?

            The hurt in my heart stops what I am thinking for minutes .It is a long time since “that” dream,but I always keep thinking about it.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

   

            “Hyoga!!”someone behind me calls out my name, brings me back into the current time.I turn around to see what happen , but the hurt feeling  from the left elbow passes  through my body.Looking down and seeing a lot of  blood  on my arm, I   slip down  on the floor immediately.

 

Everything around me seems stopped when my eyes get contact with someone who is standing in front of me.

          

                 Someone  that I have known for a long time.

            

                Someone who is so important to me.

           

                  Someone who handled a blooded sword in his hand, looking at me cruely with his emotionless eyes.

            Camus…

            “Wha…Why…Master…I…”

          

             “Shut up your mouth,Cygnus.Beside,I’m Not your teacher.”The sentences get through my ears slowly.

            Shut up your mouth,Cygnus.Beside, I’m Not your teacher

           Shut up your mouth,Cygnus.Beside, I’m Not your teacher

           I’m Not your teacher

          I’m Not your teacher 

Tears flow down on my cheeks uncontrollably.

              

                What happen to you,Camus…why did you do something like this?Don’t you remember that sentence?Or do you really forget it…forget Athena…forget everyone…do you forget me?          

                  Or is it what you want…master Camus…kill me with your own hands. 

My heart seems to break apart.The hurt seems to get much more.The vision around me seems to become blurred. However, something in my head ordered me to stand up myself slowly,facing the most important thing in my life.

 

             If this is my destiny…I won’t refuse it.

“If it is what you want,master Camus,I will not escape.”My hands touch that sharp sword ,bringing it closed to my left waist.The transparent liquid continues to flow down,same as my blood.

“Just done it.”I smile peacefully at him, feeling the sharp pain that occurred toward my body.

 

            What will I do if I have to choose between you and Athena?

           Crystal-cleared. It must be Athena.          

             But…          

            No “But”. Protect Athena is the most important thing in saints’ life.           

             If that so,I don’t want to be saint.       

             If that so,I don’t want to choose.          

             If that so,I don’t want to do it.           

              Sorry Master…for cannot helping you anymore.            

            ------------------------------------------------------------------------------------------------------  

Like a dream…I hear that familiar voice from some place that is so far away.

            “Forgive me,my pupil.”

           

           

End

       Deneb

March 22, 2009

 

หุหุ  วันนี้มีเรื่องประกาศแค่นี้ล่ะ ไว้เจอกันคราวหน้า(ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่) บะ บาย^^

Pang

 

 

  ตามชื่อเอนทรี่นี่เลยฮะ

พอดีเจอน้องเลิฟที่น่าร้ากกกก นาม  Molvivin (-_-***)  ในเอ็ม คุยไปคุยมาท่านก็บอกให้เข้าไปเมนท์ในบลอคให้ ไอ้เราก็เข้าไปตามที่ Link และพบว่า ...

...โดนเจ้าของบลอคโยน Tag มาให้เรียบร้อย

.../me คิดในใจ Tag เก่ายังไม่ได้ทำอีกตั้ง...มากจนจำไม่ได้แล้วล่ะ แหะๆ

....ตอนนี้มาเจอเพิ่มอีกอัน...เฮ้อ...

....เอาวะ  ทำก็ดะ....

ว่าแล้วเด็กต๊องๆก็รับ Tag ดังกล่าวมาจนได้  เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย

1. คุณเลือดกรุ๊ปอะไร

- กรุ๊ปโอ  ถ้าจะให้ละเอียดก็ กรุ๊ปโอ RH positive แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ  กรุ๊ปเดียวกับเฮียวจังง อิอิ

/meเริ่มเข้าสู่โหมดบ้าเหมือนเดิม

2.คุณอยากเห็นใครเลือดไหลมากที่สุด

- ตอบยากแฮะคำถามนี้ อืม...ถ้าเป็นการ์ตูนก็ก็อยากเห็นเฮียวจัง เอาแบบเลือดท่วมร่างเลยนะ ป.ล. ให้ท่านคามิวเป้นคนลงมือด้วยจะยิ่งดี หึหึ

3. คุณอยากเห็นเลือดไหลจากส่วนไหน

- มีอยู่สามจุดนะ  หนึ่ง คอ  สอง ข้อมือ  และสาม  ศีรษะ  เพราะถ้าไหลจากสามจุดนี้แล้วหากไม่ห้ามเลือดล่ะก็..........เดี้ยงแน่นอน-_-*

4. ถ้าเลือดไม่ใช้สีแดงแล้วอยากให้เลือดเป็นสีอะไร

- เอ.....สีเงินล่ะมั๊ง แบบเลือดยูนิคอร์น ดูศักดิ์สิทธิ์ดี และเพราะเราชอบสีเงินด้วย (ดูเหตุผลมัน-*-)

5. อยากเป็นคนเลือดออกเองหรืออยากทำคนอื่น ?

- คำตอบคือ ข้าพเจ้ายังไม่อยากตายยยยย  ชีวิตนี้ยังมีค่าให้ทำอะไรอย่างอื่นอีกตั้งเยอะแยะ!!!

6. การ์ตูนเรื่องไหนที่คิดว่าเลือดเยอะที่สุดสำหรับคุณ ?

- ไอ้เรามันก็ดูอยู่ไม่กี่เรื่องหรอกนะ โหวดให้เซย์ย่านี่ล่ะ

7.  คุณเคยชิมเลือดมั๊ย? รสชาติเป็นไง?

- แน่นอนว่าเคย  รสชาติมันแปลกๆดีนะ แล็วก็ได้กลิ่นคาว  ไม่หวานหรือขมเกินไป

8. ถ้าฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายคุณอยากฆ่าด้วยวิธีไหน?

- อยากให้คนที่เราจะฆ่าต้องตายด้วยน้ำมือของคนที่มันรักที่สุด...

9. คุณคิดว่าการตายโดยวิธีไหนทรมาณที่สุด

- การตายทั้งเป็น แบบที่ว่าไม่ได้โดนฆ่า แต่โดนคนรอบตัวทรยศ ไม่ก็หักหลัง แบบนั้นมันทรมานยิ่งกว่าตายจริงๆอีก

ตอนนี้หลายคนคงปิดเทอมกันแล้ว รวมทั้งข้าพเจ้าเองด้วย งุงิๆ จะได้แต่งฟิคต่อซะที!!! 

edit @ 7 Mar 2009 14:17:56 by Hyoga